ŞÂH HÜSEYN'İN FİRKATİYLE...
Muharrem aşkına Sebilci'den güftesi Şemsî'ye ait bir mersiye, kulb-u âşıkânâ... Teşne lebler bu gece kan il galtân oldu Bu gece arsa geh-i Kerb-ü belâ kan oldu Bu gece ruh-ı Nebi hâzin-ü giryân oldu Ki, Hüseyn İbn-i Ali bu gece kurban oldu Çâk-i çâk eyledi fürkan-ı gürûh-u â'da, Pây-ı pür kin-i hakaretle ezildi Tâ - hâ Bağrına taş tutarak ağladı ruh-ı Zehra Ki, ciğerpâresi makhur-u perişan oldu Bir zaman dûş-ü Muhammed'de gezerdi o vücut Rûy-i gül-bûyini koklardı Cenabı-Mahmud Şân-ı âlisini tebcil ederdi mâ'bud Öyle bir beyt-i Hûda, zulmile viran oldu Yüz tutup leşker-i â'daya o Şâh-ı mazlûm Dedi: (Ey, dinini dünyaya veren kavm-i zalûm Daha dün terk-i cihan etti o sultan-ı ulûm Ne çabuk sizde iğrâz nümâyân oldu Ceddimin dişlerini kırdınız ey kavm-i Yezid Mâder-i muhtereme eylediniz zulm-ü şedid Ettiniz vâlid-i zişânımı evvelce şehit Bana mı şimdi aceb, növbet-i isyan oldu Gerçi bir nefsim için arz-ı tehâyâ etmem Ölürüm, mürtekib-i küf...